در به ایجاد ماشین اداری برای اعتمال هر نوع قانون دولتی یا بین المللی به صورت مؤثر می باشند.
2- دارای شرایط و الزامات خاص، برای قبول ثبت می باشند1.
ضمناً تعریفی که دکتر Metaxas از پرچمهای مصلحتی ارائه می دهد چنین است:
“پرچم های مصلحتی، پرچم ملی کشورهایی هستند که بنگاهها و شرکتهای کشتیرانی، کشتی هایشان را تحت آن پرچمها ثبت می کنند. با این هدف که سود شخصی (خصوصی) خود را افزایش داده و هزینه های شخصی خود را کاهش دهند، از طریق احتراز از:
1- مقررات اقتصادی و دیگر مقررات اداری
2- شرایط و مقررات در به کارگیری فاکتورهای تولیدی که اگر کشتی هایشان را در کشور دیگر ثبت می کردندو جود می داشت2.
بزعم وی، همانطوری که پرچمهای مصلحتی رشد می نماید، تعداد ثبت تحت پرچمهای شبه مصلحتی هم توسعه می یابند.
اخیراً در بسیاری از متون، اصطلاح “پرچمهای مصلحتی” بنا به دلایل خاصی، جای خود را به “ثبت آزاد” داده است. تا جایی که ما اطلاع داریم اولین بار، واژ? “ثبت آزاد” در کمیته کشتیرانی “انکتاد”3 سازمان ملل متحد در بازنگری حمل و نقل دریایی در 1972 تا 1973 به کار برده شد”4.
این تغییر نام، احتمالاً ناشی از تحولی در سیاست کشورهای صنعتی غرب در مورد پرچمهای مصلحتی بوده است. چرا که با شناسایی دقیقتری، آنها این پدیده را در چارچوب یک اقتصاد آزاد، موّجه دانسته و حتی بعضی از اقتصاددانان غربی، ثبت آزاد را عامل حیات ناوگانهای کشورهای پیشرفته دانستند1.
درنتیجه، این تغییر عقیده، تغییر نامگذاری را نیز ایجاب می نمود. زیرا که اصطلاح “پرچمهای مصلحتی” در واقع یک برچسب رسواکننده محسوب می شد. در حالی که “ثبت آزاد” یک ترم دارای محتوی اقتصادی و در واقع توجیه پذیر بود.
همچنین برخی از صاحبنظران بین دو اصطلاح “ثبت آزاد” و “پرچمهای مصلحتی” تمایز قائل شده اند. در این رابطه آقای Stanley G. Sturmey در شرح تفاوت این دو واژه اینطور می گوید که:
“اصطلاح ثبت آزاد، ظاهراً دقت بیشتری از واژه گنگ “پرچمهای مصلحتی” دارد. یک پرچم ثبت آزاد بدون شک مصلحتی هم هست. در حالی که نه تمامی ثبتهای مصلحتی آزاد هستند، دیگر اینکه راحتی و مصلحتی بودن یک ثبت آزاد ممکن است در بعضی از موارد کمتر و یا برای بعضی از صاحبان کشتی از یک ثبت معمولی کمتر باشد”2.

در این سایت فقط تکه هایی از این مطلب با شماره بندی انتهای صفحه درج می شود که ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت کلمات به هم بریزد یا شکل ها درج نشود

شما می توانید تکه های دیگری از این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

ولی برای دانلود فایل اصلی با فرمت ورد حاوی تمامی قسمت ها با منابع کامل

اینجا کلیک کنید

بنا به عقیده نویسنده مذکور، ثبت آزاد می تواند یک حالت تشدید شده پرچمهای مصلحتی دانسته شود و هر دوی آنها را می توان بخشی از یک طیف پیوسته (که از شرایط ثبت کاملاً بسته با شرایط بدون قید و بند ثبت مطلقاً آزاد است) فرض نمود. در دنیا تعدادی از ثبتهای آزاد مشخص شده بین المللی وجود دارند که در انها گروهی مثل لیبریا و پاناما تنها اعضای زنده به نظر می رسند. ولی همچنین، تعداد دیگری از ثبتها وجود دارند که فقط اندکی با ثبتهای آزاد تفاوت داشته، ولی به صورت رسمی مشخص نشده اند. تعداد بیشتری از ثبها نیز هست که می توانند کشتیهای غیر تبعه را به شرط مشاهده و بازبینی کشتی قبول نمایند و بالاخره، تعداد محدودی از ثبتها نیز، وجود دارند که به هیچ وجه مصلحتی را ارائه نمی نمایند. به این ترتیب به عقیده نویسنده مذکور، درجه مصلحتی بودن از یک ثبت معمولی تا یک ثبت کاملاً آزاد، متغیر است و آزادی ثبت همواره، امری نسبی است.
به هر طریق به نظر می رسد که دو واژ? مذکور از نظر کابرد، کاملاً یکسان عمل می نمایند و همانطور که قبلاً نیز گفته شد جهت محود برچسب رسوا کننده “پرچمهای مصلحتی” و توجیه اقتصادی آن، به کوشش کشورهای صنعتی غرب، اصطلاح “ثبت آزاد” متداول گردید.
نهایتاً می توان گفت: عبارت پرچمهای مصلحتی یا پرچمهای ترجیحی در مورد آن گروه از کشورها که به سادگی و در برابر دریافت مبلغی ناچیز، تسهیلات ثبت و اجازه استفاده از پرچم خود را به کشتیهای خارجی اعطا می کنند، به کار می رود. به طوری که قوانین و تسهیلاتی که این کشورها برای ثبت کشتی ارائه می نمایند، موجب جذب بسیاری از صاحبان شرکتهای کشتیرانی گردیده است.
همچنین قابل ذکر است که از پرچمهای مصلحتی تحت عناوین گوناگون، به وسیله گروههایی که از امکانات این پرچمها سود می بردند و گروههایی که مخالف وجود یک چنین پرچمهایی بودند، نام برده شده است.
برای مثال کشتی داران آمریکایی از واژه “پرچمهای مصلحتی” تحت عنوان “پرچمهای ضروری”1 نام برده اند و این اصطلاح جایگزین، که معرفی شده بود این مفهوم را برای صاحبان کشتیها، در بر داشت که ضروری است کشتیهای خود را تحت اینگونه پرچمها ثبت نمایند تا قابلیت رقابت و ادامه حیات داشته باشند.
از طرف دیگر اتحادیه های دریایی ایالات متحده که به شدت مخالف این عمل بودند از این پرچمها به عنوان “پرچمهای الفرار”2 نام بردند3 که این ترم در تلاشهای اتحادیه های دریایی برای سازماندهی و اعمال استانداردهای کارگری و ایمنی در مورد این کشتیها به وجود آمد. چرا که این منظور را می رساند که کشتیهایی که اینگونه پرچمها را حمل می کردند در واقع از پرچم ایالات متحده که تحت آن می بایستی به درستی به دریانوردی بپردازند فرار کرده اند.
اصطلاحات متعدد دیگری مثل “پرچمهای پناه دهنده”4، “پرچمهای بدون مالیات”5، “پرچمهای اسمی”6، “پرچمهای آزاد”7، “پرچمهای فرصت طلبی”8، “پرچمهای عملی”9، “پرچم های تسهیلاتی”10، “پرچمهای سایه”11 و “پرچمهای ارزان”12 در همین زمینه برای توصیف پرچمهای مصلحتی استفاده شده است13.
بخش دوم:
رشد و توسعه پرچمهای مصلحتی بعد از جنگ جهانی دوم
فصل اول : تاریخچه ثبت آزاد
اعمال برافراشتن پرچمهای خارجی (غیر ملی) توسط کشتیها که عبارت است از ثبت کشتیهای تجاری، در کشوهایی که دارای قوانین و یا سیاستهای مناسبتری در امور کشتیرانی هستند، پدیده جدیدی نیست. دلایل مستند تاریخی حکایت از آن دارند که تعویض پرچم و یا انتقال از یک پرچم به پرچم دیگر توسط کشتیهای تجاری در حین فعالیتهای دریایی قدمت زیادی داشته است.

  • 2